Tekst: 06 Grudzien, 2002
Autor: Janusz Domaszuk - Chicago

Coraz wiecej niepokojacych informacji ekonomicznych dociera z Niemiec. Ta lokomotywa europy coraz bardziej zwalnia ciagnac za soba inne kraje unii. Juz nie tylko amerykanscy ekonomisci namawiaja Niemcy do reform, ale wielu finansistów starego kontynentu wyciaga glowy z piasku i zaczyna wskazywac na niebezpieczenstwo wieloletniej stagnacji lub recesji.

Ogromna ingerencja rzadu w niemiecki biznes i zycie prywatne, najwyzsza na swiecie cena robocizny, rozlegle swiadczenia socjalne, wysokie podatki i bledne zarzadzanie to tylko niektóre z powodów zlego stanu niemieckiej gospodarki. Bezrobocie w niektórych rejonach osiaga 20%. Znalezienie pracy w zawodach, jeszcze niedawno bardzo popularnych, graniczy z cudem. Mekka dla gastarbaiterów z Turcji, Polski czy nawet Wloch staje sie utrapieniem dla swoich obywateli. Jak podaje Financial Times zainteresowanie praca poza granicami kraju wzroslo o 25% wsród rodowitych Niemców. Nie oznacza to narazie, ze Niemcy beda wysylac wiecej pracowników za granice niz ich przyjmowac, ale jest to sygnal wskazujacy na oslabianie pozycji niemieckiego biznesu w swiecie i Europie.

Bezrobocie w Niemczech rosnie i osiagnelo juz 9,7% w skali calego kraju. Jak na lidera Europy, nie jest to wartosc rozgrzewajaca serca mas. Wieksze bezrobocie to nie tylko mniejsze wplywy do panstwowej kasy, ale i wieksze z niej wyplaty na zapomogi i swiadczenia spoleczne.

Kulejacy biznes jest zagrozeniem dla banków i instytucji finansowych. Poza spektakularnymi bankructwami z pierwszych stron gazet, tysiace firm upada w ciszy i z daleka od blasku reflektorów, lawinowo zwiekszajac wartosc niesplaconego kredytu. Tylko w tym roku szacuje sie ilosc firm-bankrutów na ponad 37 tysiecy. Prognozy na przyszly rok sa jeszcze gorsze, analitycy rynku oczekuja, ze drzwi zamknie na zawsze 42 tysiace firm. Straty siegaja 40 miliardów marek i 600 tysiecy miejsc pracy.

Rzad niemiecki zapowiada reformy. I na tym sie najprawdopodobniej skonczy, na zapowiedziach. Wybrany niewielka wiekszoscia glosów rzad nie jest na tyle odwazny aby wykonac znaczace dla niemieckiej gospodarki posuniecia. Na razie rzad kupuje sobie czas na kredyt i kosztem biznesów. Rzad Schroedera w przyszlym roku chce pozyczyc o 64% wiecej niz obecnie. Ten wzrost sumy pozyczek bez watpienia wyrzuci Niemcy poza granice okreslona przez unie na poziomie 3% produktu narodowego, a to z kolei grozi karami finansowymi. Rzad chce takze wprowadzic tymczasowe podwyzki podatków i wzrost skladki emerytalnej placonej przez pracodawców. Protesty biznesmenów nie zdadza sie na nic, kasa w Berlinie jest pusta i trzeba znalezc nowe zrodla pieniedzy nieistotne jest jak slabo juz one bija. Niezaleznie jak bujna mamy wyobraznie finansowa, w zadnej ksiazce ekonomicznej nie sa to dzialania zmierzajace do wyciagniecia Niemiec z zapasci. Jest to krok do przodu po tej samej drodze wiodacej do dalszego rozkladu biznesu, spowolnienia rozwoju i obnizenia stopy zycia.

Polska zawsze byla scisle zwiazana z niemiecka ekonomia, ale po wejsciu do unii padnie kolejna bariera dzielaca nasze kraje. Wspólna zaleznosc ekonomiczna stanie sie jeszcze bardziej znaczaca dla gospodarek obu krajów. Wierzyc trzeba, ze zapoczatkowane juz w czasach Bismarcka swiadczenia spoleczne nie sciagna do parteru tej europejskiej lokomotywy, a wraz z nia wagoniku o nazwie Polska.

Janusz Domaszuk